Obsługa pacjenta

Ze względu na możliwość zastosowania środka cieniującego w badaniu TK pacjent odpowiednio wcześniej jest informowany o sposobie przygotowania do badania. Najczęściej oznacza to konieczność pozostania na czczo ok. 4-6 godzin przed badaniem. Ważne jest także właściwe nawodnienie organizmu, dlatego też zalecane jest spożycie wody niegazowanej lub napojów niesłodzonych w ilości co najmniej 0,5 litra przed badaniem. 

Niektóre z badań tomograficznych wymagają przygotowania pacjenta.

1. Zawsze należy przygotować pacjenta na ewentualność dożylnego podania środka cieniującego. Z tego powodu pacjent powinien zgłosić się na badanie TK na czczo lub po lekkim posiłku, jeśli od jego spożycia upłynęło minimum 6 godzin.
2. Specyficznego przygotowania wymaga kolonoskopia wirtualna. Pacjenta należy przygotować tak jak do badania kolonoskopii klasycznej. Jelito powinno być całkowicie oczyszczone z zalegającej treści pokarmowej. W tym celu należy zachować trzydniową ścisłą dietę kleikową oraz na dzień przed wykonaniem badania zastosować preparaty ułatwiające oczyszczenie jelita takie jak X-Prep lub Fortrans. Bezpośrednio przed badaniem już w gabinecie TK jelito grube pacjenta jest wypełniane powietrzem. Rozdęcie jelita umożliwia wirtualną endoskopię wewnątrz światła przewodu pokarmowego.
3. Dodatkowe przygotowanie pacjenta do badania jamy brzusznej a w szczególności miednicy małej polega na doustnym podaniu 1 godzinę przed badaniem 1-2% roztworów jodowych środków cieniujących, których ilość zależy od rodzaju badania. Preparat cieniujący wypełniający światło jelita ułatwia odróżnienie przewodu pokarmowego od otaczających jelito struktur. Badając jelito grube, a także pacjentów, u których oceniane mają być wyłącznie narządy miednicy małej, środek cieniujący może być podany doodbytniczo. U kobiet przy badaniach dróg rodnych może zaistnieć potrzeba podania dopochwowego.
4. Dla otrzymania czytelnego obrazu narządów konieczny jest bezruch pacjenta podczas badania, o czym chory jest informowany przed jego rozpoczęciem. Wiąże się to z koniecznością zatrzymania oddechu w trakcie badania narządów klatki piersiowej, jamy brzusznej i czasami miednicy małej. Pacjenci niespokojni, pobudzeni mogą wymagać krótkiego znieczulenia. W znieczuleniu często bywają badane małe dzieci, a możliwe jest także badanie pacjentów na oddechu wspomaganym (z użyciem respiratora). Dzięki nowoczesnym aparatom spiralnym, a zwłaszcza wielorzędowym, możliwe jest uzyskanie obrazów całego obszaru badanego na jednym, zatrzymanym oddechu.