Usunięcie ślinianek

Główne gruczoły ślinowe w organizmie to trzy pary ślinianek: przyuszne, podżuchwowe oraz podjęzykowe. Oprócz nich w jamie ustnej znajdują się również mniejsze gruczoły ślinowe, które wspomagają produkcję śliny. W sytuacjach, gdy funkcjonowanie głównych ślinianek zostaje zaburzone – na przykład wskutek przewlekłych stanów zapalnych, kamieni ślinowych czy nowotworów – konieczne może być leczenie chirurgiczne.

Zabieg usunięcia ślinianek, zwany także sialoadenektomią, polega na operacyjnym wycięciu chorego gruczołu ślinowego. Celem tego zabiegu jest przywrócenie prawidłowego przepływu śliny, złagodzenie bólu i zapobieganie powikłaniom, takim jak nawracające infekcje czy uszkodzenie tkanek wokół chorego gruczołu.

Zabieg usunięcia ślinianek, zwany sialoadenektomią, wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym lub miejscowym. Przed operacją lekarz dokładnie ocenia stan gruczołu, często przy pomocy badań obrazowych. Podczas zabiegu chirurg wykonuje nacięcie w okolicy chorej ślinianki i ostrożnie usuwa cały gruczoł lub jego część, chroniąc sąsiadujące nerwy i naczynia krwionośne. Rana zostaje zamknięta szwami, a czasem zakładany jest drenaż.

Po operacji pacjent może odczuwać lekki ból i obrzęk, dlatego zaleca się odpoczynek i lekkostrawną dietę. Szwy zwykle usuwa się po kilku dniach, a lekarz udziela wskazówek dotyczących dalszej pielęgnacji i objawów, które wymagają kontaktu z kliniką.

Decyzja o usunięciu ślinianki zapada w sytuacji, gdy jest źródłem poważnych, nawracających dolegliwości lub gdy istnieje ryzyko onkologiczne. Zabieg usunięcia ślinianek wykonuje się w różnych sytuacjach, gdy gruczoł nie może prawidłowo pełnić swojej funkcji lub występuje ryzyko powikłań.

• Kamica – kamień blokujący odpływ śliny, powodujący ból i obrzęk
• Przewlekłe zapalenie ślinianki na skutek długotrwałej infekcji – twardy, bolesny gruczoł tracący funkcję
• Guzy ślinianki – łagodne lub złośliwe, wymagają usunięcia i badania histopatologicznego
• Torbiel zastoinowa – duża torbiel w śliniance podjęzykowej, często utrudniająca jedzenie lub mowę

• Nadciśnienie tętnicze
• Zaburzenia krzepnięcia
• Niewydolność krążenia
• Guz nieresekcyjny, czyli niemożliwy do usunięcia wraz z marginesem tkanek niezmienionych
• Alergie na środki znieczulające, jeśli nie ma alternatyw

Przed zabiegiem konieczna jest wizyta kwalifikacyjna u lekarza anestezjologa. W trakcie konsultacji lekarz anestezjolog – po zapoznaniu się ze stanem zdrowia oraz wynikami badań – zarekomenduje najlepszy rodzaj znieczulenia oraz odpowie na wszystkie pytania dotyczące znieczulenia. Na konsultację anestezjologiczną należy dostarczyć takie badania jak:

• 2x grupa krwi z oddzielnych pobrań (tzw. wynik potwierdzony)
• morfologia z płytkami krwi
• INR
• CRP
• APTT
• PT
• elektrolity (sód, potas)
• glukoza
• kreatynina + GFR
• antygen HBS
• przeciwciała HCV i HBS
• badania ogólne moczu
• RTG klatki piersiowej (po ukończeniu 40 r.ż.)
• EKG spoczynkowe (po ukończeniu 40 r.ż.)

Więcej szczegółów o przygotowaniu do zabiegu i pobycie w szpitalu znajdziesz tutaj.

Po zabiegu może wystąpić lekki ból, obrzęk i zasinienie, które ustępują w ciągu kilku dni. Przez pierwsze kilka dni po zabiegu zaleca się dietę miękką i półpłynną oraz picie dużej ilości
płynów. W razie nasilonego bólu, gorączki, ropnego wypływu lub nagłego obrzęku należy natychmiast skontaktować się z kliniką.
Powrót do codziennych aktywności możliwy jest zwykle po 1–2 tygodniach, pełna rekonwalescencja trwa kilka tygodni.
Regularne kontrole pozwalają upewnić się, że gojenie przebiega prawidłowo i nie wystąpiły powikłania.

8 500,00 zł