Endoskopowa operacja kręgosłupa

Ból w dolnej części kręgosłupa, często wynikający z siedzącego trybu życia, jest jednym z najczęstszych problemów zdrowotnych współczesnych czasów. W przypadkach przeciążeniowych rehabilitacja może przynieść ulgę, jednak przy poważniejszych uszkodzeniach lub przemieszczeniach krążków międzykręgowych konieczne bywa leczenie operacyjne. W Szpitalu Centrum przeprowadzamy mikrodiscektomię przy użyciu mikroskopu lub endoskopu.

Podstawą do wykonania mikrodiscektomii jest ucisk wysuniętego dysku na struktury nerwowe, co objawia się: 

• zaburzeniami czucia, 
• bólem promieniującym z dolnej części kręgosłupa do jednej lub obu nóg, 
• niedowładem kończyn dolnych, 
• problemami z funkcjonowaniem fizjologicznym. 

Zabieg polega na usunięciu przepukliny krążka międzykręgowego, która wywiera ucisk na nerwy lub rdzeń kręgowy. Decyzja o operacji zapada na podstawie konsultacji neurochirurga, który przeprowadza wywiad medyczny, badanie kliniczne i analizuje wyniki rezonansu magnetycznego. Dodatkowe badania, takie jak RTG czy tomografia komputerowa, mogą być zlecone w celu dokładniejszej diagnozy. W Szpitalu Centrum przeprowadzamy mikrodiscektomię przy użyciu mikroskopu lub endoskopu. 

Podstawowym wskazaniem do przeprowadzenia mikrodiscektomii odcinka lędźwiowego kręgosłupa jest ucisk wysuniętego krążka międzykręgowego na struktury nerwowe kręgosłupa. Objawy takiego stanu rzeczy u pacjenta to: 

• zaburzenia czucia; 
• bóle dolnej partii kręgosłupa promieniujące do jednej lub obu kończyn dolnych 
• niedowład kończyny dolnej. 
• zaburzenia czynności fizjologicznych 

Mikrodiscektomia odcinka lędźwiowego kręgosłupa polega na usunięciu wypadniętej do kanału kregowego przepukliny międzykręgowej, która uciska na wewnętrzne struktury kręgosłupa, w tym nerwy rdzeniowe. 

Podstawą do przeprowadzenia mikrodiscektomii odcinka lędźwiowego jest pozytywna kwalifikacja lekarza neurochirurga (po zebraniu wywiadu chorobowego i badaniu klinicznym) przeprowadzona na podstawie badania rezonansem magnetycznym. Lekarz może zlecić dodatkowe badania obrazowe w postaci zdjęcia RTG lub tomografii komputerowej. 

Zabieg operacyjny w leczeniu dyskopatii lędźwiowej przeprowadzany jest najczęściej w znieczuleniu ogólnym i polega na usunięciu fragmentu uszkodzonego krążka międzykręgowego, który uciska na struktury nerwowe. Wybór konkretnej techniki operacyjnej (np. mikrodiscektomia, discektomia endoskopowa) uzależniony jest od stopnia zaawansowania zmian oraz indywidualnych wskazań medycznych.

Po odpowiednim przygotowaniu Pacjenta i ułożeniu go na stole operacyjnym chirurg wykonuje niewielkie nacięcie skóry w okolicy odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Następnie, z wykorzystaniem mikroskopu operacyjnego lub endoskopu, uzyskuje dostęp do struktur kręgosłupa, minimalizując uszkodzenie otaczających tkanek.

W kolejnym etapie zabiegu delikatnie odsuwane są mięśnie oraz struktury kostne, co umożliwia dotarcie do kanału kręgowego i uwidocznienie uciśniętego korzenia nerwowego. Następnie usuwany jest fragment przepukliny krążka międzykręgowego (tzw. dysku), który powoduje dolegliwości bólowe i objawy neurologiczne. W razie potrzeby lekarz oczyszcza również przestrzeń międzykręgową z pozostałych zmienionych tkanek.

Po odbarczeniu struktur nerwowych i upewnieniu się, że ucisk został skutecznie usunięty, rana operacyjna jest zamykana warstwowo przy użyciu szwów. W niektórych przypadkach może zostać założony dren, który usuwa nadmiar płynu z miejsca operowanego.

• metodą mikrochirurgiczną przy użyciu mikroskopu – zabieg wykonywany jest przez niewielkie nacięcie skóry, z użyciem mikroskopu operacyjnego. Chirurg uzyskuje dostęp do kręgosłupa, delikatnie odsuwa tkanki i usuwa fragment uszkodzonego krążka międzykręgowego uciskającego na nerwy. Metoda ta cechuje się wysoką precyzją oraz bardzo dobrymi efektami leczenia.
• przy użyciu endoskopu – zabieg przeprowadzany jest przez bardzo małe nacięcie, z wykorzystaniem specjalnego endoskopu wyposażonego w kamerę. Pozwala to na jeszcze mniejszą ingerencję w tkanki bez ryzyka uszkodzenia struktur nerwowych, ograniczenie bólu pooperacyjnego oraz szybszy powrót do codziennych aktywności.

Podczas operacji pacjent leży na brzuchu. Neurochirurg usuwa część dysku uciskającą nerw i sprawdza, czy nie ma pozostałych fragmentów mogących wywołać dyskomfort. Zabieg trwa około godziny, a na ciele pacjenta pozostają niewielkie nacięcia o długości od 2 do 5 cm. Mikrodiscektomia nie narusza stabilności kręgosłupa. 

Pacjent spędza po operacji co najmniej jedną dobę na oddziale pooperacyjnym, gdzie rozpoczyna się rehabilitacja. Fizjoterapeuta pomaga pacjentowi wstać z łóżka już następnego dnia po operacji. Ważne jest, aby nie podejmować prób samodzielnego wstawania bez pomocy personelu medycznego. 

Rehabilitacja, kluczowa dla powrotu do pełnej sprawności, obejmuje ćwiczenia izometryczne, prowadzone pod okiem specjalisty. Zabieg endoskopowy zwykle skraca czas powrotu do zdrowia w porównaniu z metodą mikroskopową. 

Pełna aktywność jest możliwa po 4 do 8 tygodniach, w zależności od metody operacyjnej i postępów rehabilitacji. 

Zabieg przeprowadzony przy użyciu mikroskopu bądź endoskopu znacznie przyspiesza proces powrotu do zdrowia. W przeciwieństwie do klasycznej operacji kręgosłupa, wymagającej jego otwarcia, Pacjent może wrócić do pełnej aktywności w ciągu od 4 do 8 tygodni. 

Sam zabieg, oprócz minimalnej inwazyjności, nie powoduje także jakiegokolwiek krwawienia, a blizna po nacięciu na kręgosłupie jest niewielka, nie jest naruszana stabilność kręgosłupa. W związku z powyższym Pacjent otrzymuje też mniejszą dawkę środków przeciwbólowych. 

Najważniejszą zaletą mikrodiscektomii odcinka lędźwiowego jest jednak zanik bólu i ucisku na kręgosłup od razu po zabiegu.