Stwardnienie rozsiane (SM) jest poważną, postępującą chorobą układu nerwowego. Choć na dzień dzisiejszy nie istnieje lek zapewniający całkowity powrót do zdrowia to wczesne wykrycie choroby daje możliwość skorzystania z metod znacznie opóźniających jej postęp i poprawiających jakość życia.

Jakie objawy powinny zwrócić twoją uwagę?

SM najczęściej atakuje ludzi młodych, między 20. A 40. rokiem życia. Zaliczane jest do grupy chorób autoimmunologicznych, czyli takich w których komórki układu odpornościowego pacjenta zamiast bronić organizm przed zagrożeniami „z zewnątrz” takimi jak bakterie czy wirusy zaczynają atakować własne, zdrowe komórki. Celem ataku nieprawidłowo pracującego układu odpornościowego gospodarza są w tym wypadku osłonki mielinowe komórek nerwowych.

Mielina to substancja, która ochrania komórki nerwowe i pełni rolę izolatora. Efektem jej uszkodzenia jest nieprawidłowe przewodzenie bodźców w układzie nerwowym. Osłonka mielinowa niszczona jest w różnych miejscach układu nerwowego stąd symptomów choroby może być wiele, 
a ponadto są niejednorodne i niespecyficzne.

Do pierwszych objawów, które powinny cię zaniepokoić i które mogą zwiastować SM należą: zmiany czucia i drętwienie głównie kończyn dolnych, ale i twarzy, niewyraźne lub podwójne widzenie albo całkowite zaniewidzenie, niestabilny chód, kurcze i osłabienie mięśni, kłopoty z utrzymaniem równowagi, częste upadki. Charakterystyczne jest uczucie przepływu prądu przez kręgosłup. Zgłaszane są problemy z mową, a także pamięcią i koncentracją.

Początkowo wymienione objawy są łagodne i samoczynnie przemijają, w związku z czym pacjenci rezygnują z wizyty u lekarza. Symptomy choroby na dalszych etapach to liczne i częste niedowłady, nietrzymanie moczu, napady bólu i przewlekłe zmęczenie, zdarza się także utrata słuchu. Właściwym postępowaniem byłoby więc nie lekceważenie problemu już w jego początkowej fazie
i zgłoszenie się do specjalisty, który rozpocznie proces diagnostyczny.

Lekarz wykonuje badania płynu-mózgowo rdzeniowego, rezonans magnetyczny mózgu, który dokładnie obrazuje zmiany powstałe w układzie nerwowym oraz badania tzw. potencjałów wywołanych – czyli reakcji mózgu na bodźce np. wzrokowe . Komplet badań oraz specjalne kryteria rozpoznania choroby pozwolą stwierdzić czy cierpisz na stwardnienie rozsiane czy objawy, które zgłaszasz są wynikiem innego schorzenia.

SM to choroba nieprzewidywalna, przebiegająca w postaci tzw. rzutów czyli okresów czasu, 
w których objawy są wyjątkowo nasilone i uciążliwe naprzemiennie z okresami remisji. Nie rozpoznana i nie leczona może prowadzić nawet do trwałego inwalidztwa.

Wczesne wykrycie choroby daje jednak szansę na wdrożenie terapii, która spowolni postęp choroby oraz złagodzi objawy.

W leczeniu SM stosowane są tzw. leki modyfikujące przebieg choroby oraz leki zwalczające konkretne objawy chorobowe takie jak napady bólu, drżenia mięśni, nietrzymanie moczu czy nadmierne napięcie mięśni. Dobre wyniki w leczeniu oprócz farmakoterapii daje włączenie rehabilitacji, fizjoterapii i regularnych ćwiczeń fizycznych. Niekiedy pacjenci, u których rozpoznano SM, niestety, wymagają również psychoterapii i zastosowania leków przeciwdepresyjnych.