Czy cierpię na stwardnienie rozsiane?

Stwardnienie rozsiane (SM) jest poważną, postępującą chorobą układu nerwowego. Choć na dzień dzisiejszy nie istnieje lek zapewniający całkowity powrót do zdrowia to wczesne wykrycie choroby daje możliwość skorzystania z metod znacznie opóźniających jej postęp i poprawiających jakość życia.

Jakie objawy powinny zwrócić twoją uwagę?

SM najczęściej atakuje ludzi młodych, między 20. A 40. rokiem życia. Zaliczane jest do grupy chorób autoimmunologicznych, czyli takich w których komórki układu odpornościowego pacjenta zamiast bronić organizm przed zagrożeniami „z zewnątrz” takimi jak bakterie czy wirusy zaczynają atakować własne, zdrowe komórki. Celem ataku nieprawidłowo pracującego układu odpornościowego gospodarza są w tym wypadku osłonki mielinowe komórek nerwowych.

Mielina to substancja, która ochrania komórki nerwowe i pełni rolę izolatora. Efektem jej uszkodzenia jest nieprawidłowe przewodzenie bodźców w układzie nerwowym. Osłonka mielinowa niszczona jest w różnych miejscach układu nerwowego stąd symptomów choroby może być wiele, 
a ponadto są niejednorodne i niespecyficzne.

Do pierwszych objawów, które powinny cię zaniepokoić i które mogą zwiastować SM należą: zmiany czucia i drętwienie głównie kończyn dolnych, ale i twarzy, niewyraźne lub podwójne widzenie albo całkowite zaniewidzenie, niestabilny chód, kurcze i osłabienie mięśni, kłopoty z utrzymaniem równowagi, częste upadki. Charakterystyczne jest uczucie przepływu prądu przez kręgosłup. Zgłaszane są problemy z mową, a także pamięcią i koncentracją.

Początkowo wymienione objawy są łagodne i samoczynnie przemijają, w związku z czym pacjenci rezygnują z wizyty u lekarza. Symptomy choroby na dalszych etapach to liczne i częste niedowłady, nietrzymanie moczu, napady bólu i przewlekłe zmęczenie, zdarza się także utrata słuchu. Właściwym postępowaniem byłoby więc nie lekceważenie problemu już w jego początkowej fazie
i zgłoszenie się do specjalisty, który rozpocznie proces diagnostyczny.

Lekarz wykonuje badania płynu-mózgowo rdzeniowego, rezonans magnetyczny mózgu, który dokładnie obrazuje zmiany powstałe w układzie nerwowym oraz badania tzw. potencjałów wywołanych – czyli reakcji mózgu na bodźce np. wzrokowe . Komplet badań oraz specjalne kryteria rozpoznania choroby pozwolą stwierdzić czy cierpisz na stwardnienie rozsiane czy objawy, które zgłaszasz są wynikiem innego schorzenia.

SM to choroba nieprzewidywalna, przebiegająca w postaci tzw. rzutów czyli okresów czasu, 
w których objawy są wyjątkowo nasilone i uciążliwe naprzemiennie z okresami remisji. Nie rozpoznana i nie leczona może prowadzić nawet do trwałego inwalidztwa.

Wczesne wykrycie choroby daje jednak szansę na wdrożenie terapii, która spowolni postęp choroby oraz złagodzi objawy.

W leczeniu SM stosowane są tzw. leki modyfikujące przebieg choroby oraz leki zwalczające konkretne objawy chorobowe takie jak napady bólu, drżenia mięśni, nietrzymanie moczu czy nadmierne napięcie mięśni. Dobre wyniki w leczeniu oprócz farmakoterapii daje włączenie rehabilitacji, fizjoterapii i regularnych ćwiczeń fizycznych. Niekiedy pacjenci, u których rozpoznano SM, niestety, wymagają również psychoterapii i zastosowania leków przeciwdepresyjnych.