Katar to niechciany towarzysz, który potrafi dać się we znaki. Dlaczego mamy katar? Jakie są najlepsze sposoby, żeby się go pozbyć?

Nieżyt nosa nazywany popularnie katarem jest powszechnie występującą dolegliwością wśród pacjentów wszystkich grup wiekowych. W ujęciu medycznym stanowi on zapalenie tkanki wyściełającej jamę nosową. Objawy to wyciek z nosa, jego niedrożność, uczucie swędzenia, a także kichanie, ból głowy i towarzyszące im ogólne osłabienie organizmu.
Dwie główne przyczyny występowania nieżytu nosa to infekcje - najczęściej wirusowe oraz alergie (uczulenia). Sezonowy uczuleniowy nieżyt nosa czyli tzw. katar sienny wywołują pyłki kwiatowe a jego nasilenie jest związane z okresem pylenia. Całoroczny nieżyt uczuleniowy jest zazwyczaj efektem reakcji organizmu na roztocza kurzu domowego lub naskórek czy sierść zwierząt.
Do innych, dużo rzadziej występujących przyczyn kataru zaliczyć można zmiany hormonalne pojawiające się w przebiegu ciąży,  stosowanie leków m.in. aspiryny i doustnych środków antykoncepcyjnych ( tzw. polekowy nieżyt nosa ) czy obecność ciała obcego w nozdrzach – co stanowi szczególnie częstą przypadłość u małych dzieci.

Leczenie kataru
Leczenie nieżytu nosa jest zależne od przyczyny powodującej jego powstanie. Ostry infekcyjny nieżyt nosa leczy się objawowo stosując dostępne bez recepty krople do nosa z ksylometazoliną czy nafazoliną lub tabletki z pseudoefedryną, które obkurczają naczynia krwionośne w śluzówce nosa. Należy jednak pamiętać, że tego typu preparaty bez konsultacji z lekarzem można stosować nie dłużej niż tydzień.  W oczyszczaniu nosa pomocne jest także płukanie lub inhalacja roztworem soli fizjologicznej czy korzystanie z dostępnej w sprayu wody morskiej.


W terapii alergicznego nieżytu nosa zastosowanie znajdują m.in. leki przeciwhistaminowe i sterydy hamujące reakcje zapalne stosowane donosowo. Część z tych leków wykazuje silne działanie w związku z tym dostępne są jedynie na receptę, co wiąże się z wizytą u lekarza.
Przyczynową metodą leczenia kataru alergicznego poza często niemożliwym 
w codziennym życiu unikaniu ekspozycji na alergen jest tzw. odczulanie (immunoterapia alergenowa). Polega ono na podawaniu pacjentowi stopniowo coraz większych dawek alergenu czyli czynnika, który wywołał reakcję nadwrażliwości w celu uregulowania odpowiedzi organizmu na ten czynnik. Efektem „nauczenia” organizmu właściwej reakcji w kontakcie z alergenem jest złagodzenie objawów towarzyszących alergiom i ogólna poprawa jakości życia. Terapię odczulającą indywidualnie dla każdego pacjenta opracowuje i wdraża lekarz alergolog.