Rabarbar to niepozorne warzywo, które skrywa w sobie wiele składników odżywczych o korzystnym działaniu na organizm. Doskonale smakuje w postaci kompotu czy jako dodatek do ciast, ale to nie jedyne możliwości jego wykorzystania!

Rabarbar – wartość odżywcza

Rabarbar to bardzo niepozorne warzywo, które swoich łodygach oraz liściach skrywa wiele wartościowych składników. Wśród nich wymienić można: błonnik pokarmowy, białko, witaminy z grupy B, witaminę C oraz K, a także wapń, potas, magnez i mangan. Jest również źródłem składników biologicznie czynnych korzystnie oddziałujących na zdrowie: flawonoidów, beta – karotenu, luteiny i zeaksantyny. W 100g gramach dostarcza zaledwie 21 kcal.

Rabarbar – wpływ na zdrowie

Niewielka wartość kaloryczna sprawia, że rabarbar jest doskonałą przekąską w diecie odchudzającej. Dodatkowo obecne w nim składniki biologicznie czynne mogą wpływać pozytywnie na tempo metabolizmu. Proces odchudzania wspomaga również błonnik pokarmowy. Na czym nie kończy się jego rola. Korzystnie oddziałuje również na pracę przewodu pokarmowego oraz stężenie cholesterolu we krwi. Badania przeprowadzone przez naukowców z Włoch w 2006 roku wskazują, że rabarbar może chronić przed rozwojem choroby Alzheimera lub opóźniać jej rozwój. Za to działanie odpowiedzialny jest glikozyd znajdujący się w rabarbarze – rapontycyna. Wpływa on również korzystnie na poziom cukru we krwi. Dlatego rabarbar zalecany jest w diecie diabetyków. Na tym jednak nie koniec zalet rabarbaru. Dzięki zawartości wapnia i witaminy K stanowi ochronę przed osteoporozą: stymuluje wzrost kości i ich naprawę. Według badaczy z Uniwersytetu w Singapurze rabarbar wykazuje właściwości antynowotworowe. Wynikają one z obecności: polifenoli i beta – karotenu. Śladowe ilości żelaza i miedzi, których źródłem jest rabarbar stymulują wytwarzanie czerwonych krwinek, a witamina C oraz luteina przyczyniają się do prawidłowego funkcjonowania narządu wzroku.

Rabarbar w kosmetyce

Duża ilość witaminy A, która jest antyoksydantem, neutralizuje wolne rodniki. W efekcie opóźnia procesy starzenia się organizmu i skóry. Zmniejsza zmarszczki. A ponadto dzięki właściwościom antybakteryjnym i przeciwgrzybiczym sprawdza się w walce z trądzikiem i infekcjami skóry. W przemyśle farmaceutycznym oraz kosmetycznym wykorzystywany jest korzeń rabarbaru. Wykazuje właściwości ściągające oraz antyseptyczne. Stosowany jest w leczeniu niedokwaśności żołądka, w schorzeniach wątroby, żółtaczce i w celu pobudzenia apetytu.

Rabarbar - czy może szkodzić?

Rabarbar jest źródłem kwasu szczawiowego. Dlatego jego spożycie powinno być ograniczone u osób z kamicą nerkową. Kwas szczawiowy wiąże się z wapniem, co zmniejsza jego dostępność dla organizmu. Jego źródłami jest także szczaw, szpinak, kakao, kawa czy herbata Istotne jest, aby dieta była urozmaicona. Do potraw z rabarbarem oraz pozostałymi produktami zawierającymi kwas szczawiowy zaleca się dodawanie produktów będących źródłem wapnia: mleka i jego przetworów. Rabarbar w kuchni Ile osób tyle pomysłów na wykorzystanie rabarbaru w kuchni. Jest warzywem, który nie nadaje się do spożywania na surowo. Należy poddać go obróbce cieplnej: gotowaniu, pieczeniu lub duszeniu. Najlepszy rabarbar charakteryzuje się: sprężystymi, młodymi i różowymi łodygami. Unikać powinno się pędów popękanych oraz miękkich. Na upalne dni rabarbar sprawdzi się w postaci kompotu. Jest świetnym dodatkiem do ciast i deserów. Smacznie prezentuje się w postaci sosu, dżemu, konfitur czy musów. Młode ogonki doskonale komponują się w sałatkach. Przygotować można z nich również zupy, kisiele i soki. Rabarbar może być dodatkiem do mięs, jogurtów i musli. Popularnością cieszy się również wino rabarbarowe.

 

Źródła:

1. Misiti F. et. al. Protective effect of rhubarb derivatives on amyloid beta (1-42) peptide-induced apoptosis in IMR-32 cells: a case of nutrigenomic. Brain Res Bull 2006; 71(1-3) : 29-36.

2. Clementi E. M., Misiti F. Potential Health Benefits of Rhubarb. Bioactive foods in promoting health Elsevier 2010: 407 – 423.

3. Mitek M., Łysoniewska E. Rabarbar ciekawy surowiec dla przemysłu. Przemysł spożywczy 2012; 66 (7): 44 – 47.