Jeśli dieta, aktywność fizyczna, psychoterapia czy leczenie farmakologiczne nie przynoszą efektu w postaci utraty zbędnych kilogramów, można sięgać po operacyjne leczenie otyłości. Na czym ono polega i kto się kwalifikuje?

Leczenie chirurgiczne (tzw. chirurgię bariatryczną) wprowadza się dopiero po leczeniu zachowawczym nieprzynoszącym pożądanych efektów. Gdy restrykcyjna dieta połączona z aktywnością fizyczną oraz wsparciem farmakologicznym nie dają poprawy sytuacji, wówczas sięga się po leczenie operacyjne. Do zabiegu kwalifikują się chorzy o wskaźniku masy ciała BMI od 35 kg/m2 i występuje u nich zespół metaboliczny (nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, zachwiana gospodarka lipidowa lub duże obciążenia stawów) oraz u chorych ze wskaźnikiem BMI powyżej 40 kg/m2.

Zawsze przy kwalifikacji pacjenta bierze się pod uwagę najwyższą masę jaką chory osiągnął w życiu. Osoby z otyłością znajdują się w grupie podwyższonego ryzyka chorych zagrożonych wcześniejszą śmiercią. Wobec tego, w niektórych przypadkach leczenie operacyjne jest jedynym skutecznym, przynoszącym zamierzone efekty. Przy otyłości połączonej z chorobami układu sercowo-naczyniowego, kostno-stawowego chirurgia bariatryczna jest wskazana.

Do przeciwskazań leczenia chirurgicznego należą:

  • Choroby endokrynologiczne (problemy z tarczycą i nadnerczami);
  • Zaburzenia na tle psychicznym (schizofrenia, depresja, myśli samobójcze, bulimia)
  • Nadużywanie substancji psychoaktywnych i alkoholu
  • Choroby zapalne przewodu pokarmowego
  • Choroby nowotworowe
  • Ciąża

Rodzaje zabiegów bariatrycznych:

  • Metody restrykcyjne;
  • Metody zmniejszające wchłanianie spożytego pokarmu;
  • Kombinacje dwóch powyższych metod.

Przed wprowadzeniem leczenia chirurgicznego niezbędna jest konsultacja z lekarzem, który dobierze metodę prowadzącą do poprawy zdrowia i jakości życia. Po zabiegu wskazane jest stosowanie się do zaleceń dietetycznych celem uniknięcia powikłań.