Miód to bogate źródło składników prozdrowotnych, w zależności od rodzaju wywiera różny wpływ na organizm. Może wspierać odporność, jak również być doskonałym środkiem profilaktycznym chorób serca.

Nie tylko cukier

Głównym składnikiem miodu jest fruktoza. Ponadto w jego skład wchodzi  glukoza, sacharoza i maltoza. W sumie cukry stanowią około 85%. Miód to jednak nie tylko cukier. Jest on również źródłem substancji azotowych: enzymów, aminokwasów i alkaloidów. Na tym nie koniec. W miodzie znajdują się także: kwasy, substancje pektynowe, składniki mineralne ( potas, fosfor, wapń, chlor, siarka, magnez, miedź, mangan, jod, cynk, kobalt, żelazo), barwniki, substancje aromatyczne, witaminy (B1, B2, B3, B6, PP, biotyna, witamina E i C).

Na przeziębienie miód lipowy

Miód lipowy jest najpowszechniej stosowanym miodem w Polsce. Wykazuje silne właściwości antybiotyczne. Charakteryzuje się  również działaniem napotnym, przeciwkaszlowym, przeciwgorączkowym, przeciwskurczowym i wykrztuśnym. Dlatego może być wykorzystany w leczeniu przeziębień, grypy, zapalenia płuc oraz oskrzeli. Badania wykazały jego korzystny wpływ w usuwaniu takich drobnoustrojów chorobotwórczych jak: paciorkowce, gronkowce, Echerichia coli, Klebsiella pneumoniae drożdżoidalne grzyby. Wspomagająco może być stosowany w chorobach sercowo – naczyniowych. Dzięki działaniu moczopędnemu usuwa obrzęki i zmniejsza ciśnienie tętnicze krwi. Właściwości moczopędne sprawiają, że  z powodzeniem stosowany jest  też w leczeniu schorzeń układu moczowego. Pozytywnie wpływa na układ nerwowy. Zwłaszcza przy nadpobudliwości nerwowej, nerwicy, stresie i bezsenności.

Miód manuka na grypę i ospę

Miód manuka wytwarzany jest z nektaru kwiatów krzewu manuka. Wykazuje silne działanie antybakteryjne. Odpowiedzialne za nie są: dihydroksyaceton, leptozyna i związki fenolowe.  Stosowanie miodu manuka razem z antybiotykami może znacząco poprawić wyniki leczenia. Ponadto związki fenolowe są przeciwutleniaczami, działają przeciwzapalnie oraz stymulują gojenie się ran. Miód manuka stosowany na rany wykazuje działanie immunostymulujące, przeciwdrobnoustrojowe i przeciwzapalne. Przyspiesza usuwanie martwych komórek, stymuluje gojenie się ran oraz zmniejsza powstające blizny. Stanowiąc skuteczne wsparcie w leczeniu ran, owrzodzeń i odleżyn. Charakteryzuje się również właściwościami przeciwwirusowymi i przeciwgrzybicznymi. W badaniach wykazano jego skuteczność w infekcjach wirusem półpaśca oraz ospy wietrznej. Hamuje również replikację wirusa grypy, przez co skutecznie wspiera powrót do zdrowia.

Miód akacjowy na regenerację

Miód akacjowy zaleca się w celu regeneracji zarówno po wysiłku fizycznym, jak i umysłowym. Wzmacnia oraz wycisza organizm. To jednak nie koniec jego zalet. Korzystnie wpływa na układ pokarmowy. Może być stosowany wspomagająco w leczeniu wrzodów żołądka i dwunastnicy. Regeneruje błonę śluzową, zwiększa produkcję śluzu i poprawia sprawność zarówno żołądka, jak i dwunastnicy. Ponadto pomaga w problemach z trawieniem, przy nadmiernej produkcji soku żołądkowego, skurczach oraz zapaleniu żołądka i jelit. Skutecznie niszczy gronkowce, paciorkowce i laseczki zgorzeli gazowej. Dlatego może być stosowany w leczeniu ran i schorzeń skóry.

W chorobach serca miód rzepakowy

Miód rzepakowy jest drugim najczęściej stosowanym miodem. Wykazuje korzystne działanie na układ krwionośny. Usprawnia dostarczenie do mięśnia sercowego tlenu i składników odżywczych. Zwiększa potencjał skurczu serca.  Pomaga zmniejszyć obrzęki, a przez to obniża ciśnienie tętnicze krwi. Hamuje również rozwój miażdżycy. Sprzyja prawidłowej budowie kości, pracy tarczycy i śledziony dzięki zawartości boru. Poprawia funkcjonowanie pęcherzyka żółciowego i przemianę tłuszczów w wątrobie. Wspomaga usuwanie toksyn. Skutecznie pomaga w leczeniu bakteryjnego zapalenia dróg oddechowych, osłabiając kaszel i podnosząc odporność. Poleca się jego stosowanie w zaburzeniach nerek i układu moczowego, stanach zapalnych żołądka oraz dwunastnicy w przebiegu choroby wrzodowej.

Miód wrzosowy w chorobach układu moczowego

Miód wrzosowy charakteryzuje się silnymi właściwościami antyoksydacyjnymi. Może być stosowany w cukrzycy typu II. Szczególnie polecany jest w schorzeniach nerek, miedniczek nerkowych, układu moczowego i gruczołu krokowego. Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i moczopędne, co czyni go skutecznym w problemach z oddawaniem moczu, przy zapaleniu pęcherza moczowego, kamicy nerkowej i obrzękach. Pomaga w usuwaniu toksycznych produktów przemiany materii i usprawnia diurezę. Może być również stosowany pomocniczo w leczeniu chorób układu oddechowego: zapaleniu gardła, migdałków podniebiennych i śluzówki jamy ustnej. Poprawia trawienie i wchłanianie składników odżywczych. W zaparciach i biegunkach wspomaga regenerację flory bakteryjnej. Stymuluje też układ odpornościowych i  pomaga w leczeniu chorób skórnych, np. trądziku.

Miód gryczany na niedokrwistość

Miód gryczany ważną rolę odgrywa w prewencji chorób sercowo–naczyniowych oraz w leczeniu niedokrwistości z niedoboru żelaza. Nie tylko poprawia wytrzymałość, elastyczność i przepuszczalność ścian naczyń włosowatych. Dzięki usuwaniu wolnych rodników hamuje również  rozwój miażdżycy. Zapobiega powstawaniu wybroczyn, pękaniu naczyń oraz wylewom. Wspomaga leczenie dusznicy bolesnej, nerwicy żołądka i serca. Regularnie spożywany miód gryczany powoduje wzrost stężenia hemoglobiny we krwi. Badania wykazały, że miód gryczany może wspomagać odbudowę kości po złamaniach oraz chronić przez chorobami nowotworowymi. Wskazany jest również w infekcjach przebiegających z gorączką. Poprawia pamięć oraz wzrok.

Miód nie dla wszystkich

Ze względu na zagrożenie botulizmem dziecięcym miód przeciwwskazany jest dzieciom do ukończenia pierwszego roku życia. U osób z alergią na pyłek pszczeli lub białko pszczele może wystąpić współwrażliwość  na miód. Rozsądek z jego ilością należy zachować w przypadku chorowania na cukrzycę.